شاید آن روز که سهراب نوشت :

تا شقایق هست زندگی باید کرد ، خبری از دل پر درد گل یاس نداشت

باید این طور نوشت :

چه شقایق باشد ، چه گل پیچک و یاس

جای یک گل خالیست

تا نیاید مهدی

                   زندگی زیبا نیست       

اکنون گامی بیشتر به نیمه شب نمانده است، من در فرسنگها دورتر از خود هستم وجسمم رادر کنار ان چشمه کهن  دراورده ام و ذرات زمینی ام را به بادهای بی پایان سپرده ام، اینک تو را از ان سوی اصوات صدا می زنم .در کدامین بی سویی ای ملکه ارواح ! تو را با فصیح ترین سکوتها صدا میزنم، تو را از خیزشگاه بَر نا کشیده ترین فریادها صدا می زنم!

بگذارپیش از فرا رس سپیده دم، هنگامی که از دیدار گاه تو با رویش بابونه به خاک بر میگردم از برکت نگاهت جاویدان شده باشم!

بیا برگ هاي يك گل سرخ به درد زنبقي مرهم گذاري

پروردگارا دل مارا به باطل ميل مد

ه پس از آنكه به حق هدايت فرمودي

 و به ما از لطف خويش رحمتي عطا فرما

 كه همانا توئي تنها بخشنده بي عوض و بي منت

                                                                        (سوره آل عمران )

هر صبح با یک عطسه صبر می کنم تا حادثه بگذرد ،

                  آنگاه به دنبال آن به راه می افتم........................

 

                 خود را نمی بینم........... تو آیینه نیستی ؟...... 

                            یا من وجود ندارم........

 

 

                         خود را که می شکستم ، می دانستم که از کوزه ی شکسته آب نخواهی خورد ........................

دنيا را بد ساخته اند ........کسي را که دوست داري ، تو را دوست نمي دارد . کسي که تو را دوست مي دارد ، تو دوسنش نمي داري . اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد ، به رسم و آيين ، هرگز به هم نمي رسيد و اين رنج است . زندگي يعني اين

                                                                                                    

                                                                                                                 دکتر شريعتي

هنگامي که بنده ام به نماز مي ايستد آن چنان به سخنانش گوش مي دهم که گويي فقط همين يک بنده را دارم و او آنچنان از من غافل است که گويي چندين خدا دارد

ضربه به ضربه قدم به قدم اي مسافر راهي وجود ندارد . راه با راه رفتن ساخته مي شود . اگر شما به پشت سرتان نگاهي بياندازيد تمام چيزي که خواهيد ديد علامت هايي از افرادي هستند که روزي پاهايشان اين راه را درنورديده است . اي مسافر راهي وجود ندارد راه با راه رفتن ساخته مي شود

تو اقتدار دنياي خود هستي! تو به همان چيزي خواهي رسيد كه انديشيدن به آن را بر مي گزيني.................

كوچه باغ دلت خيس عشق بود ندانستم
حريم نگاهت از نقطه ي تلاقي عشق و احساس مي گذشت نديديم
قلب تو با ضربان زمين اهنگ زيبايي مي نواخت نشنيدم
صبح به صبح شبنم روي غنچه لبانت مي نشست نفهميدم

وقتي كه رفتي
دانستم ديدم شنيدم و فهميدم

افسوس كه خيلي دير شده بود

   در اقليم درون نياز به تلاش نيست.
       آنگاه كه سريدن به شيب درون آغاز كني،
          ناگهان در خواهي يافت،
              كه آن مي شود كه بايد.
                  زندگي كامل است.
                       نيازي به كمال ندارد.
                             در همين جاست كه جشن و سرور آغاز مي شود.

 

 

در اين قرن بي کسي پروانه بودن اشتباه است

 

زندگي سكوتي است كه در دل من و تو جاري است .................................